Rada Budowy Okrętów - logo
Rada Budowy Okrętów jest społeczną inicjatywą o charakterze opiniotwórczym i opiniodawczym (typu think tank), której naczelnym zadaniem jest przygotowywanie ekspertyz, opinii i stanowisk w zakresie potrzeb modernizacyjnych Marynarki Wojennej RP
 
Strona główna O Radzie Artykuły Aktualności Forum Kontakt
     
 
Rada Budowy Okrętów    
 

Po co Polsce Marynarka Wojenna?

Doniesienia medialne dotyczące działań Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie planów modernizacji polskiej Marynarki Wojennej (choćby spektakularny przykład zawirowań wokół programu budowy korwety „Gawron”, obecnie patrolowca „Ślązak”) wymagają szerszego zastanowenia się nad kwestią potrzeby utrzymywania Marynarki Wojennej przez nasz kraj. Marynarka Wojenna RP na przestrzeni ostatnich dwóch dekad była bardzo niedocenianym przez organy decyzyjne, zarówne rządowe i ustawodawcze, rodzajem sił zbrojnych, przez co straciła w znacznym stopniu odpowiedni potencjał bojowy. Brak zakupów nowych jednostek oraz odpowiedniego poziomu modernizacji jednostek istniejących, w połączeniu z koniecznością wycofywania wysłużonych okrętów spowodowany został brakiem decyzji politycznych i odpowiedniego finansowania tego procesu.

 

Akweny o żywotnym znaczeniu dla Polski

Tomasz SZUBRYCHT: Akweny o żywotnym znaczeniu dla Polski

Przed zadaniem pytania, jak powinna wyglądać Marynarka Wojenna i jakimi okrętami winna dysponować, powinniśmy zadać sobie pytanie co jest naszym interesem morskim i jakie akweny należy uznać za żywotne dla państwa. Zgodnie z przyjętą definicją rejony potencjalnych działań MW to te akweny morskie, na których, ze względu na żywotne interesy państwa, zobowiązania sojusznicze lub koalicyjne oraz aspiracje (polityczne, militarne lub ekonomiczne) państwa, występuje największe prawdopodobieństwo działań sił morskich.

 

Budowanie zdolności obronnych państwa i postaw proobronnościowych w programach partii politycznych III RP

Paweł Soloch, Łukasz Dryblak: Budowanie zdolności obronnych państwa i postaw proobronnościowych w programach partii politycznych III RP

Od dominującej ignorancji po znacznie rzadziej występującą afirmację. Tak można skrótowo określić stosunek partii politycznych do kwestii budowy tożsamości obronnej RP po 1989 roku na podstawie analizy ich programów wyborczych. Raport przygotowany przez Instytut Sobieskiego ukazuje się w czasie, kiedy wydarzenia na Ukrainie spowodowały, że temat zdolności państwa polskiego do obrony pojawił się w debacie publicznej z intensywnością nieznaną od wielu lat.

 

Podstawy strategii bezpieczeństwa

Stanisław KOZIEJ: Podstawy strategii bezpieczeństwa

Materiały opracowane przez gen. Stanisława Kozieja w ramach wykładów nt. strategii bezpieczeństwa. Wychodząc od podstawowych kategorii pojęciowych strategii autor przedstawia jakie elementy wchodzą w skład strategii bezpieczeństwa i jakie jest jej umiejscowienie wśród dokumentów strategicznych.

 

Bezpieczeństwo morskie państwa w Strategiach Bezpieczeństwa Narodowego RP

Tomasz Szubrycht: Bezpieczeństwo morskie państwa w Strategiach Bezpieczeństwa Narodowego RP

Materiały z prezentacji dotyczącej zagadnienia bezpieczeństwa morskiego w ujęciu Strategii Bezpieczeństwa Narodowego z 2007 i 2014 roku. Autor porównuje te dwa dokumenty, starając się zidentyfikować główne kierunki działań strategicznych w odniesieniu do sił morskich.

 

Poczuć wiatr od morza

Maciej Janiak: Poczuć wiatr od morza

Dzieje narodu i państwa polskiego sięgają ponad tysiąca lat. Przez większość tego czasu naturalną północną granicę naszego terytorium, w sposób zróżnicowany co do statusu, długości i lokalizacji, wyznaczało wybrzeże Bałtyku. Mimo nadmorskiego położenia, przez dziewięć wieków nasi rodacy nie przejawiali zainteresowania zagadnieniami „uprawiania morza”, a państwo nie prowadziło żadnej przemyślanej i długofalowej polityki morskiej.

 

Militarny wymiar Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Polski

Przemysław Żurawski vel Grajewski: Militarny wymiar Strategii bezpieczeństwa narodowego Polski z 2007 roku i program profesjonalizacji sił zbrojnych z 2008 roku a NATO

Materiał pochodzi z pracy zbiorowej pod red. Roberta Czuldy, Robert Łosia, Jacka Regini-Zacharskiego, wyd. Instytut Badań nad Stosunkami Międzynarodowymi w Warszawie, Katedra Teorii Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa – Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego, Warszawa – Łódź 2013

Pojęcie bezpieczeństwa narodowego ulega obecnie ustawicznemu poszerzaniu. Wciąż nowe obszary życia podlegają sekurytyzacji, tzn. włączane są w obszar zainteresowań państwa w ramach planowanej przez nie polityki bezpieczeństwa. Termin „bezpieczeństwo narodowe” nabrał więc charakteru wielowymiarowego. Oprócz tradycyjnie rozumianego bezpieczeństwa militarnego, wyróżnia się również bezpieczeństwo cybernetyczne, demograficzne, ekologiczne, epidemiologiczne, kulturowe, społeczne, informacyjno-telekomunikacyjne, a także rozmaite wymiary bezpieczeństwa gospodarczego (energetyczny, finansowy, handlowy). Każdy z tych rodzajów bezpieczeństwa ma swe uwarunkowania międzynarodowe, bo żadne państwo nie funkcjonuje w geopolitycznej próżni. Wymiar międzynarodowy ma zatem nawet bezpieczeństwo wewnętrzne, gdyż zagrożenie dla jego utrzymania może tworzyć nielegalna imigracja czy przestępczość transgraniczna.

 

Wojna przyszłości - wojną niekontaktową

Henryk Sołkiewicz: Wojna przyszłości - wojną niekontaktową

Artykuł jest zbiorem aktualnych poglądów specjalistów rosyjskich na temat wojny przyszłości. Nazwali ją wojną bezkontaktową (wojną szóstej generacji). Dali oryginalną klasyfikację wojen (wojny okresu przedjądrowego i wojny okresu jądrowego). Dokonali analizy wojen lokalnych i konfliktów zbrojnych (Irak, Jugosławia, Afganistan) pod kątem przetestowania nowych wzorów broni precyzyjnego rażenia i („zdalnego”) dowodzenia siłami (morskimi i powietrznymi) w wymiarze międzykontynentalnym. Wskazali na ich podstawie na decydującą rolę kosmicznego teatru działań wojennych i nowego rodzaju walki — walki o przewagę informacyjną (globalne pole informacyjne). Skonstatowali zmierzch masowych wojsk lądowych oraz wzrost znaczenia sił morskich i powietrznych. Tym samym dali asumpt do myślenia wszystkim tym, od których zależy przyszły kształt sił zbrojnych.

 

Doktryna morska Polskiej Marynarki Wojennej. Zarys problemu

Andrzej MAKOWSKI: Doktryna morska Polskiej Marynarki Wojennej. Zarys problemu

Czy Polskiej Marynarce Wojennej jest w ogóle potrzebna „jakaś” doktryna morska? Próba odpowiedzi nie wydaje się łatwa z kilku przynajmniej powodów. Po pierwsze, historycznie nasze państwo nie interesowało się „uprawianiem morza”, zadowalało się najczęściej dostępem do niego. Po drugie, próby budowy własnej floty wojennej miały charakter „koniunkturalny” (aktualnie prowadzona wojna, interesy dynastyczne, ewentualny udział w koalicji) i po ustaniu przyczyny (o ile nie została ona zniszczona lub przejęta w trakcie działań wojennych przez przeciwnika) nie przekształcała się w stałą królewską flotę wojenną. Po trzecie, budowa silnej floty wojennej w okresie przedrozbiorowym była niemożliwa z przyczyn ekonomicznych2 (nawet w „złotym okresie” jagiellońskim), stąd też wszelkie stwierdzenia o podejmowaniu walki o Dominium Maris Baltici należy traktować jako „pobożne życzenia”, faktycznie o dominację na Bałtyku walczyły wówczas inne państwa3. Po czwarte, w omawianym okresie głównym obszarem działań wojskowych Rzeczpospolitej Obojga Narodów była wojna na lądzie, a pojedyncze „złe” doświadczenia wynikające z braku własnej floty wojennej (Inflanty - wojny ze Szwecją i Państwem Moskiewskim) nie czyniły żadnego widocznego wyłomu w lądowym postrzeganiu wojny.

 

Stan siły obronnej Państwa

Stowarzyszenie Euro-Atlantyckie: Stan siły obronnej Państwa

Ocena środowiska bezpieczeństwa oraz kierunków jego rozwoju w wymiarze globalnym, regionalnym (europejskim) i krajowym w nadchodzącym dwudziestoleciu pozwala nakreślić trzy scenariusze możliwego kształtowania się strategicznych warunków bezpieczeństwa:
- integracyjny - z przewagą pozytywnych i pożądanych zjawisk tendencji oznaczających sukcesywne umacnianie obecnego systemu bezpieczeństwa międzynarodowego;
- dezintegracyjny - z przewaga niekorzystnych i niebezpiecznych zjawisk zewnętrznych i wewnętrznych, oznaczających stopniowa degradację lub wręcz rozpadanie się obecnego systemu bezpieczeństwa;
- ewolucyjny - zakładający kontynuację względnej równowagi zjawisk pozytywnych i negatywnych, co oznaczałoby utrzymanie się przez dłuższy czas obecnej względnej niestabilności bezpieczeństwa międzynarodowego charakteryzującej się nieregularnymi wybuchami kryzysów i próbami ich doraźnego opanowania.

 

Wypadki na Morzu Bałtyckim 2013 - (w j. angielskim)

Raport Komisji Helsińskiej: Wypadki na Morzu Bałtyckim 2013

Annual reports on shipping accidents in the Baltic Sea area have been compiled by HELCOM since year 2000. According to an agreed procedure all accidents are reported irrespectively if there was pollution or not. This includes accidents which involved tankers over 150 gross tonnage and/or other ships over 400 GT, both in territorial seas or EEZ of the HELCOM Contracting Party. Accident types cover i.a. groundings, collisions (striking or being struck by another ship), contacts with fixed or floating objects, pollution accidents (e.g. during fuel transfer) and other types of accidents like fires and explosions, machinery damage and capsizing.

 

Copyright by Rada Budowy Okrętów 2015